69 - جلال عتيقى جلال الدين عتيقى تبريزى پسر قطب الدين مذكورست كه از شاعران قرن هشتم هجرى و از معاصران اولجايتو خان ( م 716 ه ) و ابو سعيد بهادر خان ( م 736 ه ) بوده « 1 » و با خواجه رشيد الدين فضل اللّه وزير و پسرش غياث الدّين محمد رابطه داشته است . از اشعار او اندكى باقيست « 2 » . اين رباعى ازوست : سودا زده‌يى ز بهر ارباب وطن * ديدم كه همى گذشت بر طرف چمن گفتم كه پيام من بجانان كه بَرَد ؟ * باد سَحَر از ميانه برخاست كه من 70 - عطّار همدانى زين الدين محمد بن ابراهيم زنجانى همدانى معروف به عطّار از شاعران قرن هفتم و هشتم هجرى بود كه در سال 727 هجرى بقتل رسيد . از وى چهار مثنوى بدين شرح باز مانده است : 1 ) مفتاح الفتوح كه بسال 688 ختم شده و نزديك 1200 بيت را متضمن است ، 2 ) ترجمة الاحاديث ، كه ترجمهء منظومى است از احاديث نبوى شامل تقريبا دو هزار بيت ، 3 ) كنز الحقايق كه عدد ابياتش نزديك هشتصد است ، 4 ) كنز الاسرار كه منظومه‌ييست مختصر و بسال 699 تمام شده « 3 » . اين عطّار همدانى كه شاعرى متوسط است ،

--> ( 1 ) - حبيب السير ج 2 ، ص 221 ( 2 ) - مونس الاحرار ص 1107 و 1159 ( 3 ) - دربارهء او رجوع كنيد به تاريخ نظم و نثر در ايران ص 218 - 219